Snotneusheid

Het is vijf uur 's ochtends. Ik lig nog heerlijk te slapen, niet wetend dat ik over vijf minuten al wakker word.
Het is vijf over vijf 's ochtends. Ik word wakker, en weet niet waarom of waarvan. Ik voel me alleen maar vies. Nu merk ik het, ik heb een snotneus, die had ik gister nog niet. En nu herinner ik me ook weer wat ik droomde.

Ik was in het nieuwe gedeelte van Blijdorp, bij het binnencentrum, bij het speeldig waar je water kunt pompen. Mijn broertje was daar bezig met water pompen. Ik ging hem helpen, maar in plaats van dat met water te doen, deed ik het met het snot dat uit mijn neus liep. En het hield maar niet op, het stroomde en stroomde en stroomde. Een paar seconde later had mijn broertje door dat het geen normaal
water was maar plakkeriger dan normaal water.
Ik ga op m'n andere zij liggen, hopelijk kan ik daar wel op slapen, en jahoor ik lig nog niet eens en het loopt al naar m'n andere neusgat. Jippie hier ben ik blij mee. Ik geloof dat ik weer een kwartiertje in slaap val en weer met dezelfde droom wakker word, alleen nu blij ons in de achtertuin toen we nog klein waren. We speelden met de waterbaan die mijn broertje had gekregen voor zijn derde of vierde verjaardag. Allebei met een snottebel uit onze neus hangen en die vielen dan in het water.
Dit is niet vies. Dit zijn leuke herinneringen.

Ik voel me weer helemaal zes!