donderdag 9 september 2010

Lachen en zeuren

Ik ga niet meer zeuren ookal wil ik natuurlijk aan iedereen vertellen hoe zielig ik wel niet ben en hoe druk ik het wel niet heb. Maar dat wil ik dus niet meer.
Ik moet wel zeggen dat er teveel gebeurd is in een maand tijd: school is al lang en breed weer begonnen en uiteraard loop ik nu al weer behoorlijk achter. Mijn broertje is jarig geweest, en de hockeycompetitie is weer begonnen.
Het zou misschien wel passend zijn als ik jullie zou bijpraten maar daar heb ik geen behoefte aan. En nu schiet ik in de lach, en dit is wel de moeite waard om te vertellen. We waren in België op de camping en terwijl we op een stoeltje zaten voor onze tent begon mijn broertje opeens heel netjes te praten dat hij nodig zijn behoefte moest doen. Dan ga je toch, was het antwoord van mijn vader. Ik heb verder geen idee wat voor onzin mijn broertje nog meer vertelde maar we hebben behoorlijk gelachen die avond. En tijdens het kanoën begon hij opeens over scheten laten tijdens de stilte in de kerk, dat leek hem wel grappig...

Ik geloof ook dat ik niks meer ga beloven, ik kan gewoonweg niet meer gaan bloggen. Ik heb er de tijd niet voor. Ik neem mezelf ook allerlei dingen voor die ik nooit nakom. Nee, dat is niet dat ik niet betrouwbaar ben maar ik heb geen tijd.
Okee, ik geloof dat het nu alsnog weer op zeuren begint te lijken, en dat mag niet. Dus ik ga stoppen en slapen. Dit heeft me wel weer genoeg tijd gekost voor toch weer een beginnend blogger!

Ajuparaplu!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten