Deze vakantie is nog niet eens heel erg lang, en ik verveel me al. Iedereen is naar Frankrijk, of Griekenland of een ander land. Ik zit thuis. Normaal gaan we naar Kreta in de meivakantie, of naar Engeland. Maar dit jaar niet. We hadden geen zin. Althans, mijn ouders niet. Broertjelief en ik wouden maar al te graag weg. Jammer maar helaas.
Dus zit ik thuis op de bank, de hele dag. TV, laptop, boek, strips. Wat wil een mens nog meer? Naar het buitenland. Ja, behalve dat dan. Niks toch? Als ik nu aan het schrijven ben, denk ik toch dat ik me verveel. Ook al is er genoeg te doen. Ik wil eigenlijk niet eens wat doen.
En weer spreek ik mezelf tegen.
Ik ben nog wel naar Koninginnenach geweest. Niet bijzonder, zoals elk jaar erg gezellig, al waren er nu wat minder leuke mensen mee. Als je op dat moment ik de stad loopt, zie je duizenden gezichten, bekenden en onbekenden. Het liefste wil je je lamzuipen, in de regen. Perfect weer. Maar zo kun je je niet vertonen aan je ouders. Alhoewel, als ik thuiskom, slapen ze toch al!
Het kwam er op neer dat ik niet lam was, niet dronken, maar heel erg aangeschoten. Vergeeft u me. Dankuwel.
Klaar.
Maar het regent nog steeds.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten