Genialiteit

Mijn broertje noemt zichzelf geniaal, wanneer dan ook. Als hij het winnende doelpunt heeft gemaakt met voetbal, als hij een 10 heeft voor rekenen, noem maar op. Maar wat mij betreft is hij verre van geniaal. Misschien is hij wel een sukkel, zou zomaar kunnen.
Waren er überhaupt wel mensen geniaal. Ooit, lang geleden, of misschien nu? Einstein. Als enige. En mijn broertje zeker niet. Dat is zeker.

Stel dat mijn broertje ooit zo zou worden als Einstein, waar ik niet vanuit ga, wat zou er dan met mij gebeuren? Zou ik dezelfde Lisa blijven als de Lisa die ik nu ben? Waarschijnlijk niet. Ik zou me vernederd kunnen voelen. Per slot van rekening ben ik zíjn zus. En dus ouder, en wijzer. Nee, ik zou trots zijn, dat ik zo'n broertje heb. Die heeft niet iedereen.

Maar voorlopig is het een sukkel.

Hij vindt Latijn dom. En Grieks ook. Van mij mag ie. Ik vind het leuk. Nouja, niet dom en stom.

Stel dat ik ooit zo zou worden als Einstein, wat zou er dán met mij gebeuren? Misschien zou ik wel zo depressief worden dat niemand mij begrijpt, dat ik zelfmoord pleeg. Nee, mijn broertje zou trots zijn. Net zoals ik trots zou zijn op hem.

Maar dat gebeurt toch niet.